Symbolika Herbu Miasta Wrocławia
Lew wspięty ze złotą
koroną na głowie jest dawnym herbem Królestwa Czech, w granicach którego Wrocław
pozostawał od r. 1336, po wygaśnięciu Piastów linii wrocławskiej. Orzeł czarny z
półksiężycową białą przepaską jest herbem Piastów wrocławskich, uznany jako herb
księstwa wrocławskiego - Św. Jan Ewangelista był od połowy XIV w. patronem rady
miejskiej i kaplicy ratuszowej. Litera "W"
określona w dokumencie herbowym jako inicjał imienia legendarnego założyciela miasta,
Wratysława, była w rzeczywistości inicjałem urzędowej łacińskiej nazwy:
Wratislavia, ale i polskiej nazwy miasta. Głowa św. Jana Chrzciciela jest głową
pierwszego patrona Wrocławia, który w pełnej postaci pojawił się już na wielkiej
pieczęci miasta w 2 połowie XIII wieku.
Herb Wrocławia nadany w roku
1530 oparty został w swojej strukturze obrazowej na czteropolowym godle
królewsko-czeskiego starostwa w księstwie wrocławskim.
Burmistrz Wrocławia pełnił
równocześnie godności kanclerza i starosty krajowego w księstwie wrocławskim. Stąd w
pierwszych polach tarczy miejskiej lew czeski i orzeł księstwa wrocławskiego.
Obecny herb został uchwalony
decyzją Rady Miejskiej Wrocławia z dn. 19 czerwca 1990r. NR III/16/90
