DO ULUBIONYCH
WROCŁAW - HISTORIA
Powstania miasta szukać należy już w początkach X wieku, kiedy na przecięciu dwóch dużych szlaków handlowych zaczęła powstawać osada handlowa. Już na początku XI wieku Wrocław był największym grodem śląskim i jednym z największych w Polsce.
W XIII wieku Henryk Brodaty rozpoczął proces rozbudowy miasta. Mając na uwadze usytuowanie Wrocławia, wyznaczył w centrum nowe miejsce przeznaczone do prowadzenia handlu. Oprócz tego, przy Rynku usytuowano drugi plac, na którym odbywał się handel solą (obecnie Plac Solny).
Prawa miejskie Wrocław uzyskał w 1241 roku. Pod koniec XIV wieku obwarowane miasto było jednym z większych w Europie, a jego obszar porównywalny był do obszaru Wiednia.
Rozkwit miasta trwał aż do wybuchu wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Po wojnie Wrocław został odbudowany i funkcjonował bez zakłóceń do czasu zajęcia go przez Prusaków (1741) w wyniku wojny śląsko-pruskiej. Wtedy też Fryderyk II zniósł wszystkie przywileje, jakie Wrocław posiadał.
Terytorium miasta powiększone zostaję w XIX wieku, po włączeniu do jego granic terenów podmiejskich.
Po Pierwszej Wojnie Światowej po raz kolejny zostają rozszerzone granice miasta. Powstały wtedy wielkie osiedla mieszkańców na Sępolnie, Biskupinie, Popowicach i Książu Małym.
Po drugiej wojnie światowej zniszczenia Wrocławia- w zależności od dzielnicy - sięgają 75-100%. Całe miasto legło w gruzach - zniknęły domy i ulice. Prace remontowe prowadzone na wielką skalę przynoszą nie tylko odbudowę zniszczeń wojennych, lecz również kolejną rozbudowę miasta, które powiększa się o dzielnice Zakrzów, Ołtaszyn, Muchobór i Sołtysowice. W latach siedemdziesiątych Wrocław rozrasta się, zyskując dzielnice Psie Pole, Leśnicę i Popowice.
| Strona główna |
||
| Projekt i wykonanie XenoComp 2000 | Wszelkie prawa zastrzeżone. |
|
